Speediance rzuca wyzwanie Whoop. Bez abonamentu!

Rynek bezekranowych trackerów sportowych przez lata był niemal całkowicie zdominowany przez jedną firmę. Jeśli szukacie dyskretnego monitora regeneracji bez powiadomień ze smartfona, pierwszym wyborem niemal zawsze był Whoop. Do gry wchodzi jednak Speediance Strap – kawałek elektroniki, który ma ambitny plan wywrócenia tego segmentu do góry nogami.

Firma znana dotąd głównie z inteligentnego sprzętu do domowych siłowni postanowiła stworzyć własną opaskę. Choć na pierwszy rzut oka sprzęt celuje w dokładnie tę samą grupę odbiorców co Whoop, pod maską kryją się zupełnie inne rozwiązania inżynieryjne i zupełnie inna polityka cenowa.

Pomiar głębokiej temperatury ciała zamiast zwykłego czujnika

Większość zegarków i opasek na rynku mierzy jedynie temperaturę na powierzchni skóry. Speediance Strap idzie o krok dalej i szacuje temperaturę głęboką ciała (core body temperature). Wykorzystuje do tego technologię Calera dostarczoną przez szwajcarską firmę greenteg, łącząc odczyty strumienia ciepła z zaawansowanym modelowaniem fizjologicznym.

Co ważne, dane nie lądują na bezużytecznym wykresie. Algorytmy Speediance wykorzystują je bezpośrednio w treningu:

• Peak Window: analizuje temperaturę i rytm dobowy, wskazując idealne okno na najcięższy trening.
• Warm-Up Readiness: ocenia poziom rozgrzania organizmu na początku aktywności.
• Heat Load Monitoring: ostrzega przed przegrzaniem i przeciążeniem termicznym w trakcie wysiłku.

Tytan i sensor EDA kontra EKG w Whoop

Speediance zaoferuje dwa warianty urządzenia. Podstawowy model Strap kosztuje 129 dolarów (ok. 520 zł) i bazuje na kopercie ze stali nierdzewnej, ważąc 28 gramów. Wersja Strap Pro za 159 dolarów (ok. 640 zł) stawia na tytanową obudowę, redukuje wagę do zaledwie 21 gramów i dorzuca sensor EDA badający aktywność elektrodermalną do dokładniejszej analizy stresu.

Whoop odpowiada wariantem MG, w którym znajdziecie elektrody do badania EKG oraz algorytmy monitorujące ciśnienie krwi. Jeśli zależy Wam na badaniach serca, propozycja Whoop nadal ma przewagę techniczną, ale w kwestii lekkości tytanowej obudowy to Speediance wygląda bardzo kusząco.

Ładowanie: magnetyczna baza czy nakładany powerbank?

Oba urządzenia oferują świetny czas pracy na jednym ładowaniu – producenci deklarują około 14 dni bez konieczności szukania gniazdka. Różnica polega na tym, jak uzupełniamy energię.

W Speediance Strap znajdziecie tradycyjną stację dokującą, więc na czas ładowania opaskę trzeba zdjąć z nadgarstka. Whoop (w wyższych pakietach subskrypcyjnych) oferuje bezprzewodowy PowerPack, który nasuwa się bezpośrednio na noszony tracker, co pozwala zachować ciągłość odczytów bez ani minuty przerwy.

Koniec z dożywotnim haraczem: brak przymusowej subskrypcji

Dochodzimy do punktu, w którym wielu z Was zapewne chętniej sięgnie po portfele. Whoop opiera się na bezlitosnym modelu abonamentowym – aby korzystać ze sprzętu, w USA trzeba płacić od 199 do 359 dolarów rocznie w zależności od planu. Przestajecie płacić? Wasza opaska zamienia się w bezużyteczny przycisk do papieru.

Speediance podchodzi do tematu po ludzku. Płacicie 129 lub 159 dolarów za sam sprzęt i staje się on Waszą własnością. Choć producent przygotował dodatkową usługę Wellness Go (rok w cenie urządzenia), kluczowe metryki zdrowotne, regeneracja i analiza snu działają dożywotnio bez żadnych ukrytych opłat.

Opinia redakcji Smart-Watch.pl

Moim zdaniem pojawienie się Speediance Strap to najlepsze, co mogło spotkać segment bezekranowych opasek sportowych. Whoop przez lata czuł się zbyt pewnie, drenując portfele użytkowników drogimi abonamentami, za które w ciągu dwóch lat można kupić topowy zegarek sportowy od Garmina czy Apple.

Szczerze mówiąc, pomiar temperatury głębokiej i sensowne przełożenie go na gotowość treningową brzmią niezwykle świeżo. Oczywiście Speediance musi jeszcze udowodnić dokładność swoich algorytmów tętna i snu w boju, bo Whoop budował swoją platformę analityczną latami. Jeśli jednak firma ustrzeże się chorób wieku dziecięcego, szykuje się absolutny hit dla każdego, kto nie znosi ekranów na nadgarstku, ale nie zamierza płacić comiesięcznego haraczu za dostęp do własnych danych biometrycznych.